← Todos os 150 Salmos

LIVRO 1 · Salmos 1–41 · LXX/VULGATA 13

Salmo 14

Salmo de Davi, para o regente: O tolo diz em seu coração: Não há Deus.Eles têm se pervertido, fazem obras abomináveis; não há quem faça o bem. O SENHOR olhou desde os céus para…
HEBRAICO · 14LXX/VULGATA · 13FONTE · PÁGINAS 21-21

GRAVAÇÃO HUMANA · CANTO HISTÓRICO OU EDIÇÃO OFICIAL

Psalm 14 "The Fool Hath Said in His Heart, There Is No God"

Exeter Cathedral Choir - Topic

Coro sacro ou catedralício. distribuição musical oficial no YouTube. A publicação musical de origem permanece vinculada à gravação.

Abrir gravação no YouTube ↗

Coro sacro ou catedralício

Este controle toca a gravação atribuída ao Salmo.

MP3 · 3:21Baixar MP3 ↓

LEITURA QUADRILÍNGUE

Quatro línguas, cada uma em sua voz.

Português e inglês seguem a numeração hebraica/massorética; latim e grego seguem a Septuaginta e a Vulgata.

PT

Português

Bíblia Livre

1Salmo de Davi, para o regente: O tolo diz em seu coração: Não há Deus.Eles têm se pervertido, fazem obras abomináveis; não há quem faça o bem.

2O SENHOR olhou desde os céus para os filhos dos homens, para ver se havia alguém prudente, que buscasse a Deus.

3Todos se desviaram, juntamente se contaminaram; não há quem faça o bem, nem um sequer.

4Será que não têm conhecimento todos os que praticam a maldade? Eles devoram a meu povo como se comessem pão, e não clamam ao SENHOR.

5Ali eles se encherão de medo, porque Deus está com a geração dos justos.

6Vós envergonhais os planos do humilde, mas o SENHOR é o refúgio dele.

7Ah, que de Sião venha a salvação de Israel! Quando o SENHOR restaurar o seu povo de seu infortúnio, Jacó jubilará, Israel se alegrará.

EN

English

King James Version · 1769

1To the chief Musician, A Psalm of David. The fool hath said in his heart, There is no God. They are corrupt, they have done abominable works, there is none that doeth good.

2The Lord looked down from heaven upon the children of men, to see if there were any that did understand, and seek God.

3They are all gone aside, they are all together become filthy: there is none that doeth good, no, not one.

4Have all the workers of iniquity no knowledge? who eat up my people as they eat bread, and call not upon the Lord.

5There were they in great fear: for God is in the generation of the righteous.

6Ye have shamed the counsel of the poor, because the Lord is his refuge.

7Oh that the salvation of Israel were come out of Zion! when the Lord bringeth back the captivity of his people, Jacob shall rejoice, and Israel shall be glad.

LA

Latina

Vulgata Clementina

1In finem. Psalmus David. Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus. Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in studiis suis; non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

2Dominus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.

3Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt. Non est qui faciat bonum, non est usque ad unum. Sepulchrum patens est guttur eorum; linguis suis dolose agebant. Venenum aspidum sub labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est; veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem. Contritio et infelicitas in viis eorum, et viam pacis non cognoverunt; non est timor Dei ante oculos eorum.

4Nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam sicut escam panis?

5Dominum non invocaverunt; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.

6Quoniam Dominus in generatione justa est: consilium inopis confudistis, quoniam Dominus spes ejus est.

7Quis dabit ex Sion salutare Israël? Cum averterit Dominus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël.

EL

Ἑλληνικά

Septuaginta · Swete

1Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυείδ. Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ Οὐκ ἔστιν θεός. διέφθειραν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἐπιτηδεύμασιν, οὐκ ἔστιν ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός.

2Κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων, τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστιν συνίων ἢ ἐκζητῶν τὸν θεόν.

3πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρεώθησαν, οὐκ ἔστιν ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός. τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν· ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν, ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει· ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα· σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν· οὐκ ἔστιν φόβος θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

4οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀδικίαν, οἱ κατέσθοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου; τὸν κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο.

5ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ οὗ οὐκ ἦν φόβος· ὅτι ὁ θεὸς ἐν γενεᾷ δικαίᾳ.

6βουλὴν πτωχοῦ κατῃσχύνατε, ὅτι Κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ ἐστιν.

7τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ; ἐν τῷ ἐπιστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσθω Ἰακὼβ καὶ εὐφρανθήτω Ἰσραήλ.