← Todos os 150 Salmos

LIVRO 4 · Salmos 90–106 · LXX/VULGATA 102

Salmo 103

Salmo de Davi: Louva ao SENHOR, ó minha alma; e que todo o meu interior louve ao seu santo nome. Louva ao SENHOR, ó minha alma; e não te esqueças de nenhum dos benefícios dele;
HEBRAICO · 103LXX/VULGATA · 102FONTE · PÁGINAS 190-191

GRAVAÇÃO HUMANA · CANTO HISTÓRICO OU EDIÇÃO OFICIAL

Psalm 103

St. Tikhon's Seminary Choir - Topic

Canto bizantino ou ortodoxo. distribuição musical oficial no YouTube. A publicação musical de origem permanece vinculada à gravação.

Abrir gravação no YouTube ↗

Canto bizantino ou ortodoxo

Este controle toca a gravação atribuída ao Salmo.

MP3 · 3:15Baixar MP3 ↓

LEITURA QUADRILÍNGUE

Quatro línguas, cada uma em sua voz.

Português e inglês seguem a numeração hebraica/massorética; latim e grego seguem a Septuaginta e a Vulgata.

PT

Português

Bíblia Livre

1Salmo de Davi: Louva ao SENHOR, ó minha alma; e que todo o meu interior louve ao seu santo nome.

2Louva ao SENHOR, ó minha alma; e não te esqueças de nenhum dos benefícios dele;

3Que perdoa todas as tuas perversidades, e te sara de todas as tuas enfermidades.

4Que resgata tua vida da perdição; que te coroa com bondade e misericórdia.

5Que farta tua boca de coisas boas, e tua juventude é renovada como a águia.

6O SENHOR faz justiça e juízos a todos os oprimidos.

7Ele fez Moisés conhecer seus caminhos, e os filhos de Israel conhecerem as obras dele.

8Misericordioso e piedoso é o SENHOR, que demora para se irar, e é grande em bondade.

9Ele não reclamará perpetuamente, nem manterá sua ira para sempre.

10Ele não nos trata conforme nossos pecados, nem nos retribui conforme nossas perversidades.

11Porque, assim como os céus estão bem mais elevados que a terra, assim também prevalece a bondade dele sobre aqueles que o temem.

12Assim como o oriente está longe do ocidente, assim também ele tira para longe de nós nossas transgressões.

13Assim como um pai se compadece dos filhos, assim também o SENHOR se compadece daqueles que o temem.

14Porque ele sabe como fomos formados; ele se lembra de que somos pó.

15Os dias do homem são como a erva, como a flor do campo, assim ele floresce.

16Mas quando o vento passa por ele, logo perece; e seu lugar deixa de ser conhecido.

17Porém a bondade do SENHOR continua de eternidade em eternidade sobre os que o temem; e a justiça dele está sobre os filhos de seus filhos.

18Sobre os que guardam o seu pacto dele, e sobre os que se lembram de dos mandamentos dele, para os praticarem.

19O SENHOR firmou o seu trono nos céus, e seu reino domina sobre tudo.

20Bendizei ao SENHOR, ó anjos dele; vós, fortes valentes, que guardais sua palavra, ao ouvirem a voz de sua palavra.

21Bendizei ao SENHOR todos os seus exércitos; vós que servis a ele, que fazeis o que lhe agrada.

22Bendizei ao SENHOR todas as suas obras, em todos os lugares de seu domínio; louva, minha alma, ao SENHOR!

EN

English

King James Version · 1769

1A Psalm of David. Bless the Lord, O my soul: and all that is within me, bless his holy name.

2Bless the Lord, O my soul, and forget not all his benefits:

3Who forgiveth all thine iniquities; who healeth all thy diseases;

4Who redeemeth thy life from destruction; who crowneth thee with lovingkindness and tender mercies;

5Who satisfieth thy mouth with good things; so that thy youth is renewed like the eagle’s.

6The Lord executeth righteousness and judgment for all that are oppressed.

7He made known his ways unto Moses, his acts unto the children of Israel.

8The Lord is merciful and gracious, slow to anger, and plenteous in mercy.

9He will not always chide: neither will he keep his anger for ever.

10He hath not dealt with us after our sins; nor rewarded us according to our iniquities.

11For as the heaven is high above the earth, so great is his mercy toward them that fear him.

12As far as the east is from the west, so far hath he removed our transgressions from us.

13Like as a father pitieth his children, so the Lord pitieth them that fear him.

14For he knoweth our frame; he remembereth that we are dust.

15As for man, his days are as grass: as a flower of the field, so he flourisheth.

16For the wind passeth over it, and it is gone; and the place thereof shall know it no more.

17But the mercy of the Lord is from everlasting to everlasting upon them that fear him, and his righteousness unto children’s children;

18To such as keep his covenant, and to those that remember his commandments to do them.

19The Lord hath prepared his throne in the heavens; and his kingdom ruleth over all.

20Bless the Lord, ye his angels, that excel in strength, that do his commandments, hearkening unto the voice of his word.

21Bless ye the Lord, all ye his hosts; ye ministers of his, that do his pleasure.

22Bless the Lord, all his works in all places of his dominion: bless the Lord, O my soul.

LA

Latina

Vulgata Clementina

1Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino, et omnia quæ intra me sunt nomini sancto ejus.

2Benedic, anima mea, Domino, et noli oblivisci omnes retributiones ejus.

3Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis; qui sanat omnes infirmitates tuas:

4qui redimit de interitu vitam tuam; qui coronat te in misericordia et miserationibus:

5qui replet in bonis desiderium tuum; renovabitur ut aquilæ juventus tua:

6faciens misericordias Dominus, et judicium omnibus injuriam patientibus.

7Notas fecit vias suas Moysi; filiis Israël voluntates suas.

8Miserator et misericors Dominus: longanimis, et multum misericors.

9Non in perpetuum irascetur, neque in æternum comminabitur.

10Non secundum peccata nostra fecit nobis, neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis.

11Quoniam secundum altitudinem cæli a terra, corroboravit misericordiam suam super timentes se;

12quantum distat ortus ab occidente, longe fecit a nobis iniquitates nostras.

13Quomodo miseretur pater filiorum, misertus est Dominus timentibus se.

14Quoniam ipse cognovit figmentum nostrum; recordatus est quoniam pulvis sumus.

15Homo, sicut fœnum dies ejus; tamquam flos agri, sic efflorebit:

16quoniam spiritus pertransibit in illo, et non subsistet, et non cognoscet amplius locum suum.

17Misericordia autem Domini ab æterno, et usque in æternum super timentes eum. Et justitia illius in filios filiorum,

18his qui servant testamentum ejus, et memores sunt mandatorum ipsius ad faciendum ea.

19Dominus in cælo paravit sedem suam, et regnum ipsius omnibus dominabitur.

20Benedicite Domino, omnes angeli ejus: potentes virtute, facientes verbum illius, ad audiendam vocem sermonum ejus.

21Benedicite Domino, omnes virtutes ejus; ministri ejus, qui facitis voluntatem ejus.

22Benedicite Domino, omnia opera ejus: in omni loco dominationis ejus, benedic, anima mea, Domino.

EL

Ἑλληνικά

Septuaginta · Swete

1Τῷ Δαυείδ. Εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον, καὶ πάντα τὰ ἐντός μου τό ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ.

2εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον, καὶ μὴ ἐπιλανθάνου πάσας τὰς αἰνέσεις αὐτοῦ·

3τὸν εὐιλατεύοντα πάσαις ταῖς ἀνομίαις σου, τὸν ἰώμενον πάσας τὰς νόσους σου·

4τὸν λυτρούμενον ἐκ φθορᾶς τὴν ζωήν σου, τὸν στεφανοῦντά σε ἐν ἐλέει καὶ οἰκτειρμοῖς,

5τὸν ἐμπιμπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τὴν ἐπιθυμίαν σου· ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης σου.

6ποιῶν ἐλεημοσύνας ὁ κύριος, καὶ κρίμα πᾶσι τοῖς ἀδικουμένοις.

7ἐγνώρισεν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τῷ Μωυσῇ, τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ τὰ θελήματα αὐτοῦ.

8οἰκτείρμων καὶ ἐλεήμων ὁ κύριος, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος.

9οὐκ εἰς τέλος ὀργισθήσεται, οὐδὲ εἰς τὸν αἰῶνα μηνιεῖ·

10οὐ κατὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἐποίησεν ἡμῖν, οὐδὲ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν.

11ὅτι κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς γῆς ἐκραταίωσεν Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν·

12καθ᾽ ὅσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ᾽ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν.

13καὶ καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱούς, οἰκτείρησεν Κύριος τοὺς φοβουμένους αὐτόν,

14ὅτι αὐτὸς ἔγνω τὸ πλάσμα ἡμῶν· μνήσθητι ὅτι χοῦς ἐσμεν.

15ἄνθρωπος, ὡσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ· ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ, οὕτως ἐξανθήσει.

16ὅτι πνεῦμα διῆλθεν ἐν αὐτῷ καὶ οὐχ ὑπάρξει, καὶ οὐκ ἐπιγνώσεται ἔτι τὸν τόπον αὐτοῦ.

17τὸ δὲ ἔλεος τοῦ κυρίου ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν· καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ ἐπὶ υἱοὺς υἱῶν·

18τοῖς φυλάσσουσιν τὴν διαθήκην αὐτοῦ, καὶ μεμνημένοις τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι αὐτάς.

19Κύριος ἐν τῷ οὐρανῷ ἡτοίμασεν τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ πάντων δεσπόζει.

20εὐλογεῖτε τὸν κύριον, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ, δυνατοὶ ἰσχύι, ποιοῦντες τὸν λόγον αὐτοῦ, τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς τῶν λόγων αὐτοῦ.

21εὐλογεῖτε τὸν κύριον, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ, λειτουργοὶ αὐτοῦ ποιοῦντες τὰ θελήματα αὐτοῦ.

22εὐλογεῖτε τὸν κύριον, πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν παντὶ τόπῳ τῆς δυναστείας αὐτοῦ· εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν κύριον.